Bir kadın gülüşü var sende ferahzâ,
çağlatırsın bereketi kaçmış bir kavmin
çorak yatağındaki ırmakları.
Eski bir çöl manzûmesidir yüzün
firavunların şahidesine kazılı
ve ellerin, günahtan yanmış avuçlarımda
en salihâne yakarı.
Ölü dillerin kehanetisin,
vahyedilmiş kitaba derkenar;
Kalemi iğdiş şairin rüyâsında esin
ve eflâtun bir günbatımına karşı efkâr.
Hakikâten güzelsin,
hakikâtten güzel…
pinhan barâye ârefân,
nâm-e to beytü’l gazel.
8-10 Mart ’26, Şişli.

Yorum bırakın