Kuzgun Tüneği

Edebiyat, özellikle de şiir, ciddi bir spekülasyondur. Düş ve gerçeklikle oynamak, bunları belki de muhaliflerimizin ifadesiyle “çarpıtmak” ya da “bozuma uğratmak” bir suç mudur? Öyle olsun. Şayet savunmasını yapabileceksek suçu üstlenmenin pek bir zararı olmadığını düşünüyorum. Peki tüm bu spekülasyonun amacı ne? Bir kârım var mı? Kârı soranların ve arayanların muhatabı ben değilim. Edebiyat bir piyasa mevzuu değildir. Kârım yok, beynim bir kurgu makinesi gibi çalıştığı için yazıyorum.

Ben bir kurgu makinesiyim. Kablolarımda sihir cızırdıyor ve Kuzey Işıkları ile şarj oluyorum. Bana düşlerden, arzulardan ve korkulardan söz edildiğinde ise çalışmaya başlıyorum. Temel iktisadî kaidelerden ve fizik kanunlarından bağımsız şekilde ben, bedel ödemeksizin çoğalmanın ve artmanın yolunu edebiyatta, özellikle de şiirde buldum.